THIS ABYSM CITY SKY

SPACE & ASTRONOMY & SKY

THIS ABYSM CITY SKY

SPACE & ASTRONOMY & SKY

نظریه پرورش و شواهد آن

کاوشگر تحول کهکشانی ناسا، شواهد گسترده ی تازه ای برای نظریه ی "پرورش" به دست می دهد. در این نظریه، اعتقاد

بر این است که کهکشان هایی که نخستین بار توسط هابل توصیف شدند ـ مارپیچی و بیضوی ـ از نظر تکامل با هم مرتبط

اند. 

اوایل قرن بیستم، ادوین هابل موفق به کشفی تکان­دهنده شد مبنی بر این که کهکشان راه شیری ما، تنها نیست. کهکشان ما تنها یکی از کهکشان­ها یا ــ چنان که هابل نامیدشان ــ "جهان­های جزیره­ای" بسیاری است که در اقیانوس فضا شناورند.
 
اکنون، یک قرن پس از آن، کاوشگر تحول کهکشانی ناسا (NASA's Galaxy Evolution Explorer)، در حال کمک به بازسازی سیر تکامل این گونه­های کیهانی از روی شواهد است. در این مأموریت، از زمان پرتابِ کاوشگر در سال 2003، ده­ها هزار کهکشان در پرتوی فرابنفش در گستره­ی نه میلیارد سال از زمان، بررسی شده­اند. نتایج، شواهد گسترده­ی تازه­ای برای نظریه­ی "پرورش" به دست می­دهد. در این نظریه، اعتقاد بر این است که کهکشان­هایی که نخستین بار توسط هابل توصیف شدند ــ مارپیچی­های زیبا و بیضوی­های لکه­مانند ــ از نظر تکامل با هم مرتبط­اند.
 

این تصویر کاوشگر تحول کهکشانی ناسا، کهکشانی جوان به نام NGC300 را نشان می­دهد که در فاصله­ای حدود هفت میلیون سال نوری در صورت فلکی حجار واقع شده.

این تصویر کاوشگر تحول کهکشانی ناسا، کهکشانی نوجوان به نام NGC1291 را نشان می­دهد که در فاصله­ای حدود 33 میلیون سال نوری و در صورت فلکی نهر واقع شده.

این تصویر کاوشگر تحول کهکشانی ناسا، کهکشان پیرتر NGC1316 را نشان می­دهد که در فاصله­ی حدود 62 میلیون سال نوری و در صورت فلکی کوره قرار دارد.
 
طبق این نظریه، یک کهکشان جوانِ نوعی، زندگی­اش را به صورت کهکشانی مارپیچی آغاز می­کند که فعالانه ستاره تولید می­کند. با گذشت زمان، این کهکشان مارپیچی ممکن است پیش از روانه کردن چند دور دیگر از ستاره­های تازه ساخته شده، با کهکشان مارپیچی دیگری یا شاید کهکشانی نامنظم یکی شود. سرانجام، کهکشان، تولید ستاره­اش را کم می­کند و با زندگی بعدی­اش در هیأت یک کهکشان بیضوی، خو میگیرد.
 
کریس مارتین (Chris Martin)، پژوهشگر اصلی کاوشگر تحول کهکشانی در مؤسسه­ی فنآوری کالیفرنیا (California Institute of Technology in Pasadena) در پاسادنای کالیفرنیا (Pasadena, Calif)، می­گوید: "داده­های ما تأیید می­کند که همه­ی کهکشان­ها، زندگی را در حال ستاره­زایی آغاز می­کنند. سپس در اثر ترکیبی از ادغام با دیگر کهکشان­ها، تحلیل رفتن سوخت و شاید توقف توسط سیاه­چاله­ها، کهکشان­ها سرانجام از تولید ستاره بازمی­ایستند."
 
امروزه وقتی اخترشناسان درباره­ی کهکشان­ها سخن می­گویند، ترجیح می­دهند با رنگ­شان ــ آبی یا قرمز ــ به آن­ها اشاره کنند تا با شکل­شان. بیشتر کهکشان­های آبی­رنگ، مارپیچی­های کوچکتر یا کهکشان­های نامنظم­اند و بیشتر کهکشان­های قرمز رنگ را کهکشان­های بیضویِ بزرگ­تر تشکیل می­دهند؛ گو این که استثناءهایی هم وجود دارد.
 
چرا کهکشان­ها را با رنگ­شان رمزگذاری می­کنیم؟ رنگ کهکشان­ها نشانگر میزان فعال بودن­شان در ساختن ستاره­های تازه است. ستاره­های جوان­تر، در پرتوی فرابنفش یا آبی می­درخشند، پس کهکشان­هایی که آبی به نظر می­رسند، با گرفتاری تمام مشغول تولید ستاره­اند. ستاره­های مسن­تر پرتوی فروسرخ یا قرمز تابش می­کنند، پس کهکشان­هایی که قرمز به چشم می­آیند، کارخانه­های ستاره­سازی­شان را بسته­اند. حدوداً نیمی از کل کهکشان­ها آبی و نیمی قرمزند.
 
دانشمندان را مدت­ها فرض بر این بوده است که کهکشان­های آبی با زیاد شدن سن­شان تبدیل به کهکشان­های قرمز می­شوند. آنان پیشنهاد می­کردند که برای کهکشان­های آبی، اتفاقی رخ می­دهد که باعث تمام شدن مصالح ساخت ستاره یا گاز در آن­ها شده و باعث بلوغ آنان به صورت کهکشان­های قرمز غیرفعال می­شود. برای درست بودن این نظریه­ی "پرورش"، باید جمعیتی از کهکشان­های "نوجوان" وجود داشته باشد که در حال طی روند گذار از آبی به قرمز یا از جوانی به پیری­­اند. اما چنین دگردیسی کیهانی­ای، باید میلیاردها سال به طول انجامد. اخترشناسان که عمری به مراتب کوتاه­تر دارند، چگونه می­توانند روندی این­گونه بلندمدت را مطالعه کنند؟
 
یک راه حل، نگریستن به تعداد بسیار بسیار زیادی از کهکشان­هاست. یک موجود فرازمینی فرضی را تصور کنید که از روی مشتی عکس که انسان­هایی با سنین مختلف را نشان می­دهد، سعی می­کند دریابد آیا آدم­ها پیر می­شوند و چگونه. این موجودات ممکن است فرض کنند که آدم­های کوچکتر رشد کرده و تبدیل به آدم­های بزرگتر می­شوند، اما اگر می­توانستند نگاهی به چندین صندوقچه­ی پر از عکس بیندازند، بهتر می­توانستند زندگی یک انسان نوعی را بازسازی کنند.
 
کاوشگر تحول کهکشانی برای این که درست چنین پرونده­ی حجیمی از کهکشان­ها را برای اخترشناسان فراهم آورد طراحی شد. گنجینه­ی داده­های این کاوشگر، به کاوشگران امکان داد که شمار چشمگیری از کهکشان­های نوجوان و به طبع آن گواهی بیابند مبنی بر این که کهکشان­های مارپیچی جوان ــ یا آبی ــ سرانجام مسن می­شوند تا تبدیل به کهکشان­های بیضوی ــ یا قرمز ــ شوند.
 
به گفته­ی مارتین: "نظریه­ی پرورش در تحول کهکشانی، وجود کهکشان­هایی در حال گذار را پیش­بینی کرد. یافتن این کهکشان­ها نیازمند پرتوی فرابنفش بود چرا که آنان در این پرتو واقاً شاخص­ترند. به دلیل کمیاب بودن این کهکشان­ها باید کهکشان­های زیادی را از نظر می­گذراندیم. کاوشگر تحول کهکشانی، امکان چنین کاری را برای ما فراهم کرد."
 
داده­های نور مریی از نقشه برداری دیجیتال آسمانSloanا (Sloan Digital Sky Survey) نیز به اثبات سن کهکشان­های نوجوان و سرعت تمام شدن سوخت ستاره­ساز آن­ها، کمک کرد. از این یافته­ها چنین برمی­آید که برخی از کهکشان­های جوان به سرعت به پیری می­رسند، در حالی که بقیه به آهستگی به سوی دوران سالمندی گام برمی­دارند.
 
شواهد نظریه­ی "پرورش" تحول کهکشانی را می­توانید در گزارشی در نشریه­ی اخترفیزیک (Astrophysical Journal)، بیابید که مارتین نویسنده­ی اصلی آن است.
 
برای دیدن تصاویر و اطلاعات بیشتر درباره­ی کاوشگر تحول کهکشانی رجوع کنید به:
 

تکمیل هارمونی و دوخدمه ی دیگر

 

با هدف تکمیل کابل کشی واحد هارمونی


دو خدمه ایستگاه فضایی یک پیاده روی فضایی دیگر را آغاز کردند

دو فضانورد ایستگاه فضایی با هدف تکمیل کردن کابل کشی اتاق جدید ایستگاه یک پیاده روی فضایی را آغاز کردند.

 فرمانده پگی ویستون و دانیل تانی باید در این عملیات ارتباطات الکتریکی و سیال بیشتری را بین واحد هارمونی وایستگاه فضایی برقرار کنند.

هارمونی که ماه گذشته میلادی توسط شاتل دیسکاوری به ایستگاه منتقل شد باید برای تحویل آزمایشگاه جدید اروپایی که با شاتل آتلانتیس به ایستگاه خواهد رسید، آماده شود.

تکمیل این اتصالات باعث می شود که هارمونی بتواند به عنوان بندر الحاقی برای آزمایشگاه اروپایی عمل کند.

آزمایشگاه اروپایی تحت عنوان کولومبوس قرار است ماه دسامبر امسال به ایستگاه فضایی فرستاده شود.

تلسکوپی برای مشاهده هسته زمین

تلسکوپی برای هسته زمین

دانشمندان دانشگاه بارسلونا در تلاش برای ساخت تلسکوپ عظیمی هستند که به کمک آن می‌توان هسته زمین را مشاهده کرد.

این تلسکوپ در حال حاضر در دست طراحی است.

تلسکوپ مزبور تحت عنوان "Ice Cube" در زیر یخ‌های قطب جنوب کار گذاشته خواهد شد.

دانشمندان معتقدند که این تلسکوپ می‌تواند تصاویری از مرکز آهن غنی زمین تهیه کند؛ درست مانند استخوانی که با اشعه ایکس قابل مشاهده است.

این وسیله برای شناسایی ذرات زیراتمی موسوم به نوتریون‌ها استفاده خواهد شد.

lce Cube متشکل از هزاران شناساگر است.

چگالی عالم ۱

               

                                                 (IN THE NAME OF GOD)

    UNIVERSE DENSITY              چگالی عالم 

                                   قسمت اول

                  (NASTARAN SOHRABI)       

NASA_AKA      

 

آیا از چگالی جهان چیزی می دانید؟

 اگر نمی دانید می توانید با سه قسمت از مهم تریم و جالب ترین مطالب در رابطه با چگالی عالم

 با من همراه شوید

ممنون

                                               «چگالی عالم»

 

 

جهان درحال انبساط است.اما نیروهای جاذبه بین مواد باعث کندشدن این انبساط می شود.هرچه

جرم جهان متراکم ترباشد.به همان اندازه چگای آن زیادتر شده و انبساط آن کندتر می شود.جهانی

که چگالی بالایی دارد ممکن است بالاخره به خاطر قدرت نیروهای جاذبه بین قسمت تشکیل

 دهنده اش منقبض می شود. اگر جهان به اندازه کافی چگالی نداشته باشد.برای همیشه درحال

انبساط خواهد بود.

 

سرنوشت نهایی جهان احتمالاً به مقدار ماده سیاهی که درآن وجود دارد بستگی خواهد داشت.

ماده سیاه(ماده ای است نامرئی که فقط توسط تأثیرات جاذبه اش قابل مشاهده می باشد.)ماهیت

دقیق و پراکندگی ماده سیاه هنوزشناخته نشده است.اما ستاره شناسان پیش بینی می کنند که

حدود90درصد جرم جهان احتمالاً از این ماده تشکیل شده باشد.تصور می شودکه مقداری ازآن

درحفرههای سیاه،مقداری به صورت ستاره های تاریک و مقداری درهاله های تیره ای که دراطراف

کهکشان ها هستند وجودداشته باشد.

 

چگالی بحرانی :

 

چگالی بحرانی معیاری است برای تعیین باز یابسته بودن جهان اگر چگالی جهان از چگالی بحرانی

بیشترباشدجهان،جهان بسته خواهد بود.

اگرچگالی جهان ازچگالی بحرانی کمتر می باشدجهان،جهان باز خواهد بود.

 

هرگونه کپی برداری و چاپ این مطلب

 بدون ذکر نام و نشانی وبلاگ و یا نام نویسنده ی پیگرد قانونی و برخورد دارد